*آفتــــــآب مهربـــــونی*

*^مــــرا در خانه سروی هست،کاندر ســــآیه ی قدش ..فراغ از سرو بستــــآنی وشمشـــــآد چمن دارم...^*

سلاااااااااااااااااااااااااااااااااام سلاااااااامخوبین؟؟؟؟؟بالاخره برگشتممممممممممممممممممم هوراااااا!!!!!اگه بدونین چقدر دلم برای اینجا تنگ شده بوووووووووووود  بالاخره کنکورررررررم دادیمو تمووووووووووووومدرضمممممممممن قبول هم شدمممم بایه رتبه خوووب                                                                           هیچی دیگه اومدم بگم که باز آمدم باز آمدمنیشخنداینجا رو هم دوباره راه میندازم!!!دیگه هم رهاش نمیکنم

مررررررسی از تمام کسایی که همه جوره کنارم بودن و رهام نکردن مرررسی مرررررسی                                              یه شعر براتون آوردم اول کار...خودم عاشقشم                 

 

 

بی تو، مهتاب‌شبی، باز از آن کوچه گذشتم،

 

همه تن چشم شدم، خیره به دنبال تو گشتم،

 

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم،

 

شدم آن عاشق دیوانه که بودم. 

 

در نهانخانه جانم، گل یاد تو، درخشید

 

باغ صد خاطره خندید،

 

عطر صد خاطره پیچید:

 

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

 

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

 

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم.

 

تو، همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت.

 

من همه، محو تماشای نگاهت.

 

آسمان صاف و شب آرام

 

بخت خندان و زمان رام

 

خوشه ی ماه فرو ریخته در آب

 

شاخه‌ها دست برآورده به مهتاب

 

شب و صحرا و گل و سنگ

 

همه دل داده به آواز شباهنگ

 

یادم آید، تو به من گفتی:

 

از این عشق حذر کن!

 

لحظه‌ای چند بر این آب نظر کن،

 

آب، آیینi عشق گذران است،

 

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است،

 

باش فردا، که دلت با دگران است!

 

تا فراموش کنی، چندی از این شهر سفر کن!

 

با تو گفتم:‌ حذر از عشق!؟ ندانم!

 

سفر از پیش تو؟ هرگز نتوانم،

 

نتوانم!

 

روز اول، که دل من به تمنای تو پر زد،

 

چون کبوتر، لب بام تو نشستم

 

تو به من سنگ زدی، من نه رمیدم، نه گسستم،

 

باز گفتم که: تو صیادی و من آهوی دشتم

 

تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

 

حذر از عشق ندانم، نتوانم!

 

اشکی از شاخه فرو ریخت

 

مرغ شب، ناله ی تلخی زد و بگریخت

 

اشک در چشم تو لرزید،

 

ماه بر عشق تو خندید!

 

یادم آید که: دگر از تو جوابی نشنیدم

 

پای در دامن اندوه کشیدم.

 

نگسستم، نرمیدم.

 

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌های دگر هم،

 

نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم،

 

نه کنی دیگر از آن کوچه گذر هم

 

بی تو، اما، به چه حالی من از آن کوچه گذشتم!

#فریدون_مشیری

 

راستی نظر راجع ب آهنگ فراموش نشه هااااا

نوشته شده در یکشنبه ٢٤ امرداد ۱۳٩٥ساعت ۳:۱٦ ‎ق.ظ توسط نیلوفر نظرات ()


آخرين مطالب
» عکس...
» بازگشته ام....
» عیدتون پیشاپیش مبارک
» طنـــــــز!!!
» عیـــــد اومدهـــــــ
» داستـــــــــــــــان
» سلام علیکم
» عاشقانه
» رفت.....
» سلاااااااااااام

Design By : RoozGozar.com